عبد الحق دهلوى در ترجمه اين قول گفته : پس چون بسيار كردند بانگ وخروش واختلاف ، گفت آن حضرت : برخيزيد ودور شويد از من ( 1 ) . ودر “ صحيح بخارى “ مذكور است : عن أبي هريرة ، عن النبيّ صلى الله عليه [ وآله ] وسلّم قال : « إنّما هلك من كان قبلكم بسؤالهم واختلافهم على أنبيائهم ، فإذا نهيتكم عن شيء فاجتنبوه ، وإذا أمرتكم بشيء فأتوا منه ما استطعتم » ( 2 ) . پس به قرينه اين حديث واضح مىشود كه حضرت رسول خدا ( صلى الله عليه وآله ) به سبب ظهور اختلاف صحابه - كه موجب هلاكت وضلالت ايشان بود - لفظ : « قوموا عنّي » كه صريح در تبعيد است ، ارشاد فرمود ، واز بساط قرب خود ايشان را دور گردانيد ، واينقدر براي اثبات سوء حال ايشان كفايت مىكند . اما آنچه گفته : وآنچه در حالت مرض از راه تنگ مزاجى به وقوع مىآيد ، در حق كسى محل طعن نيست . پس چون كه جناب رسالت مآب ( صلى الله عليه وآله ) در حالت مرض وصحت وغضب ورضا ، غير حق وصدق نمىفرمود ، وهر چه مىفرمود وحى منزل مىبود ،

--> 1 . أشعة اللمعات 4 / 623 ، ومراجعه شود به 1 / 695 . 2 . صحيح بخارى 8 / 142 .